Deskorolka (z ang.
skateboard) – deska (wykonana ze sklejki,
najczęściej 7- bądź 9-warstowej) pokryta samoprzylepnym papierem ściernym,
posiadająca 4 kółka mocowane do dwóch trucków (osiek) używana do rekreacji oraz
wykonywania ewolucji. Deskorolka została wynaleziona pod koniec lat
sześćdziesiątych XX wieku przez surferów, którzy
robili je do treningów gdy brakowało odpowiedniej fali bądź nie dopisywała
pogoda.
Deskorolka bardzo zmieniła swoją postać od lat 60., nie
tylko w kształcie, ale również w materiałach używanych do jej produkcji.
Deskorolki w przeszłości miały często kształt zbliżony do deski do surfingu z
lekkim wygięciem oraz jedną warstwą drewna. Kółka były trochę większe niż w
dzisiejszych deskorolkach i były zwykle zrobione z aluminium.
Trucki (ośki) również były większe i mniej wytrzymałe.
Deskorolka składa się z wielu części. Deck jest głównym elementem deskorolki, który zapewnia miejsce na nogi. Deck
pokryty jest papierem ściernym – jest to tak zwany grip, który
powoduje zwiększenie przyczepności nóg na desce. Decki początkowo były
pojedynczym kawałkiem drewna. Aktualnie są one robione z siedmiu (lub
dziewięciu) sklejek
sklejonych ze sobą. Sklejki są laminowane,
co oznacza, że kierunek drewnianych warstw jest zmieniany pomiędzy kolejnymi
warstwami. Czasem do konstrukcji decka włączane są
inne materiały, takie jak włókno szklane czy kevlar, najczęściej
aby zmniejszyć wagę decka lub zwiększyć jego wytrzymałość.
Deck obecnie ma szerokość pomiędzy 17-22 centymetrów.
Szersze decki są zwykle bardziej przydatne do skaterów, którzy jeżdżą na vercie. Takie decki cechuje większa kontrola i
stabilność podczas zjazdu ze stromych zboczy oraz po ścianach half-pipe'ów.
Węższe decki są przeznaczone dla ulicznych
skaterów, którzy wolą wykonywać triki bardziej nacechowane techniką.
Szeroka deska często utrudnia wykonanie takich trików. Szerokość decka zależy
od osobistych preferencji osób, które chcą ich używać.
Truck deskorolki
Truck to element umożliwiający montaż kółek do deski oraz kierowanie nią
przez pochylenie w stronę, w którą chce się skręcić. Do decka przyłączane są
dwa metalowe trucki(stop aluminium, czasem z dodatkiem magnezu – w środku ze
stalową osią), które łączy się z kółkami.
Trucki są złożone z dwóch części. Górna część trucka, przytwierdzana do
decka, nazywana się baseplate, a poniższa to hanger. Pomiędzy baseplate, a
hangerem znajdują się bushingi(kauczukowe lub gumowe gumki
które zapewniają elastyczność przy skręcaniu deskorolką). Śruba o nazwie
kingpin przytrzymuje te części razem. Dokręcając kingpin mamy wpływ na
sztywność deski.
Kółka są zakładane na trucki z wykorzystaniem
łożysk i tulejek dystansujących (niektórzy o nich zapominają). Większe rozmiary
kółek ułatwiają jazdę na rampie oraz są mniej wrazliwe na nierówności podłoża.
Mniejsze wielkości ułatwiają triki typu grind i zmniejszają wagę deskorolki lecz także zmniejszają prędkość maksymalną. W
latach 80. był pełen asortyment kółek o różnej
twardości (twarde do jazdy na rampie, średnie do jazdy ulicznej i miekkie do
slalomu) – obecnie wiekszość kółek ma zbliżoną twardość oscylującą w okolicach
100A.
W każdym kółku znajdują się dwa łożyska toczne. Łożyska (do deskorolek i rolek)są
klasyfikowane według skali ABEC, której wartościami są cyfry od 1 do 9 (nieparzyste).
Wyższa klasyfikacja wg skali ABEC odpowiada wyższemu stopniowi precyzji.
Określa się tym samym stopień ślizgu łożyska – im większa liczba tym mniejszy
opór wewnątrz spowodowany mniejszą ilością kuleczek oraz (lub) wypełnieniem
specjalistycznym smarem. Najlepsze są jednak zwykłe łożyska maszynowe o
oznaczeniu 608Z.
Podkładki są umieszczane pomiędzy deckiem, a truckiem, aby amortyzowały
lądowanie na podłożu po wykonaniu danego triku. Dzięki temu zmniejsza się prawdopodobieństwo,
że deck ulegnie zniszczeniu przez nacisk. Podkładki nie są niezbędnym komponentem deskorolki (są rzadko stosowane a praktyczna
przydatnośc jest znikoma). Zmniejszają również odgłos lądowania deskorolki.
Śruby to jedne z najmniejszych części deskorolki. Podtrzymują one trucki
przy decku. Niektórzy skaterzy kolorują pary śrubek, aby łatwiej było im
odróżnić, która strona deskorolki to tail (tył).
Papier ścierny lub podobne tworzywo, które przykleja się na górną część
blatu – decka. Jest on samoprzylepny. Dostępny w kilku kolorach, także w kilku
wzorach i z różnymi grafikami.
Rails: Wąskie plastikowe paski przymocowywane pod deckiem wzdłuż
krawędzi. Były popularne wśród vert skaterów, którym ułatwiały przytrzymywanie
deski podczas wykonywania trików w powietrzu. Powodowały również większy
poślizg na dolnej warstwie decka, chroniąc tym samym deck przed zarysowaniem
podczas wykonywania slide'ów. Większość skateboarderów już nie używa raili ze
względu na małą przydatność i kłopot z montażem. W latach 90. zastąpiono je Everslickiem czyli pokryciem
spodniej warstwy deski plastikowa powłoka o grubości warstwy decka – taka sama
powłoka stosowana jest w snowboardach.
Copery: Plastikowe nakładki na hangery trucka, zapewniające większy
poślizg podczas wykonywania grindów. Zostały wymyślone w czasie, gdy street
skating był w początkowej fazie swojego istnienia. Copery nie były bardzo
popularne ze względu na dużą nietrwałość i konieczność częstego wymieniania ich
na nowe.
Leppery: Plastikowe pokrycia mocowane w środku trucka, okrywając
kingpin i baseplate. Ich przeznaczeniem było zapobieganie zatrzymywaniu deskorolki,
gdy truck uderzy w jakąś przeszkodę. Pomysł zarzucono bo
nie były przydatne.
Nose guardy: Plastikowe "zderzaki" nakładane
na nose (przód) deksorolki. Ich celem była ochrona decka przez
zniszczeniami przy uderzeniu o przeszkody.
Tail bone'y lub tail guardy: Kawałki plastiku zatwierdzane na
tailu deskorolki. Ich celem była osłona taila przed zużyciem podczas skoków i
hamowania. Ponieważ tailbone utrudnia wykonywanie ollie i kilka innych trików
tail bone'y są dzisiaj bardzo rzadkimi akcesoriami.
Zobacz hasło deskorolka
w Wikisłowniku
